2019-02-07

فیلم «بعد از ظهر» روزی از میان سال‌های 88 را نشان می‌دهد که اغتشاشات و درگیری‌ها برای عده‌ای نان شده بود و برای عده‌ای دیگر سنگ آبرو.

به گزارش «عمار فیلم» به نقل از خبرگزاری برنا، «بعد از ظهر» روزی از میان سال‌های ۸۸ را نشان می‌داد که اغتشاشات و درگیری‌ها برای عده‌ای نان شده بود و برای عده‌ای دیگر سنگ آبرو.

با شنیدن صدای نفس نفس از همان ثانیه‌های ابتدایی اولین سکانس، مخاطب خود را درگیر فیلم کرده و جای نقش اول، دوم، سوم و تمامی نقش‌هایی می‌گذارد که دخترهایی ۲۴، ۲۵ ساله هستند؛ دخترانی در مأمن‌گاه حوزه علمیه خواهران!

دیالوگ‌هایی که بین نقش‌ها رد و بدل می‌شود همه جان‌دار است و گاه یک نقل قول طلایی ضربه نهایی را به روان و ذهن مخاطب وارد می‌کند که باعث می‌شود ساعت‌ها درباره آن نوشت.

فیلم «بعد از ظهر» یکی از آثار منتخب نهمین جشنواره عمار در سالن اجتماعات آستان حرم زینبیه به اکران عمومی گذاشته شد.

جمعیت قابل توجهی برای مشاهده فیلمی که حتی از موضوع آن مطلع نبودند در سالن حاضر شدند و بعد از تماشای فیلم با چهره‌ای مخلوط از حالات خشم، ترس، تامل و رضایت خاطر از سالن خارج شدند.

هدف جشنواره عمار اثرگذاری روی مخاطب است

حجت الاسلام محمدرضا شیخ بهایی با اشاره به سالروز چهل سالگی انقلاب اسلامی گفت: امروز ۴۰ سال از عمر انقلاب ما می‌گذرد و در این مدت سختی‌ها و تحریم‌های زیادی را پشت سر گذاشته‌ایم.

وی افزود: در طول این مدت رویش‌های رخ داده که مایه افتخار است و جشنواره عمار یکی از همین رویش‌هاست چراکه در ابتدای انقلاب سینما را تمام شده و سوژه‌ها را تکراری می‌دانستند.

مسئول باشگاه تولید فیلم کوتاه اصفهان تصریح کرد: در قبل از انقلاب جنگ در سینما مفهوم دیگری داشت و بعد از انقلاب این مفاهیم در سینما تغییر کرد و خدا در آن‌ها بروز و ظهور پیدا کرد.

وی افزود: بچه‌های انقلابی متوجه شدند این بخش از سینما دچار مشکل است و چندان موفق نبوده‌ایم و جشنواره فجر هم صرفاً داخلی است و همه موضوعات را در برمی‌گیرد لکن جشنواره عمار با هدف بیشتر و بهتر نشان دادن بچه مذهبی‌ها و انقلابی‌ها روی کار آمد.

شیخ بهایی با بیان اینکه ۱۲۰ میلیون تومان هزینه ساخت فیلم بعدازظهر شده، گفت: عمار نوع نگاه خود را تغییر داد و مدل پخش خود را عوض کرد به صورتی که کاملاً مردمی اکران شود.

وی ادامه داد: هدف جشنواره عمار تاثیرگذاری بیشتر روی مخاطبان بود لکن بازدهی مالی مانند دیگر ابعاد سینما و جشنواره‌ها را مدنظر نداشت.